Feestdagen en autisme

Feestdagen en autisme……tja, dat is een lastig dingetje. Nt-ers (mensen zonder autisme) vinden de feestdagen vaak al erg lastig en stressvol, maar kun je nagaan hoe mensen met autisme (die alles veel sterker ervaren evenals mensen met hsp) dit beleven. Alles komt veel sterker bij ons aan. Wij mensen met autisme vinden het fijn als iets gestructureerd is en voorspelbaar, maar niet altijd kan dat helaas. De feestdagen zijn enorm onvoorspelbaar en dat maakt het voor mensen met autisme net als ik erg ingewikkeld. Ook al probeer je een structuur aan te houden of het gezellig te maken , vaak eindigt dit toch in een meltdown.

Zo ook bij mij deze afgelopen feestdagen. Ik had van te voren geoefend bij mijn ouders om maar zo te zeggen , zodat ik zeker wist dat ik 2 nachtjes kon slapen met deze onrustige en drukke dagen en het kon volhouden later met de feestdagen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik ging slapen bij mijn ouders, we gingen her en der ergens heen en het ging goed. Ik was trots op mezelf dat het gelukt was en hoopte dat het met de feestdagen net zo goed zou gaan. Van te voren lekker kerstcadeautjes ingepakt en op mijn woning kerstbomen opgetuigd. En toen een dag voor kerst werd ik opgehaald en ben ik naar mijn ouders gegaan. Die dag ging erg goed, maar hoe meer de tijd verstreek, hoe geprikkelder ik werd. Dus eerste kerstdag werd alles me teveel, ik was huilerig, moe, overprikkeld en voelde me behoorlijk depressief. Ik baalde enorm van mezelf , ik kon namelijk niet echt van de eerste kerstdag genieten, moest zelfs s’middags nog op bed gaan liggen in de hoop dat ik samen met mijn zo nodig medicatie de tijd toch nog een beetje fijner kon door komen.

Gelukkig leek het daarna iets beter te gaan, 2de kerstdag ging een stukje beter, na de lunch ben ik weer huiswaarts gegaan en kon ik daar mijn structuur hopelijk weer oppakken. Helaas was niets minder waar, want wat ik niet bedacht had was dat elke activiteiten begeleider bijna vrij was en er dus een hoop dagbesteding uitviel. Ook begeleiders die op de woning staan waren veel vrij waardoor er veel (onbekende)flexers stonden. Flexers zijn eigenlijk inval krachten. Het lastige van flexers is dat alles onvoorspelbaar is, je weet nooit wie je krijgt (nja een dag van te voren) en de meeste flexers kennen de regels van de huizen niet of de afspraken die zijn gemaakt, ze kennen je crisisplan niet dus kunnen daar ook niet goed op handelen. Helaas is dat momenteel veel in de zorg, mensen kunnen de druk amper nog aan en veel mensen verlaten daardoor het team.

Dus nadat de kerst voorbij was en we veel flexers hadden gezien kwam natuurlijk oud & nieuw nog. Begrijp me niet verkeerd de oliebollen en appelflappen en het met elkaar zijn en de kleurtjes die het vuurwerk geeft vind ik prachtig. Maar al die knallen, de nieuwjaarswensen, de vele nieuwjaarswensen op social media waarmee je dagen van te voren al wordt dood gegooid en natuurlijk het gebrek aan structuur en vastigheid ….maakt het voor mij gewoon verschrikkelijk. Ik heb het ook altijd zo te doen met al die dieren die alles zoveel sterker horen. Maarja wat doe je er aan he?Gelukkig heb ik oordopjes in gedaan en daaroverheen nog een koptelefoon die geluidsdicht is voor als je gaat zagen. Nee de maand December is niks voor mij, het is de meest spanningsvolle maand van het hele jaar en ik moet er altijd weer bijna 3 maanden van bijkomen wil ik me weer een beetje normaal en uitgerust voelen.

Nu hoor ik je denken….waarom vier je het dan? waarom kruip je niet in bed en wacht je tot het over is? of waarom breng je de feestdagen dan niet in je eentje door? Tja… los van dat het me sloopt, vind ik de kerst de mooiste tijd van het jaar. Ik vind al die lampjes, de glitters, de gezelligheid en het met elkaar zijn zo fijn….ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om alleen te zijn met deze dagen, dat wens ik niemand toe. Niks is fijner om met deze dagen bij de mensen te zijn waarvan je het meeste houd. En ja dat betekend dan dat ik er inderdaad een hoop voor moet inleveren, een hele, hele hoop om precies te zijn. Gelukkig zijn de feestdagen nu voorbij en kan ik nu gaan bijkomen, bij slapen en hopen dat ik me snel weer oke ga voelen.

Ik hoop dat jullie wel  rustige en prettige feestdagen hebben gehad en dat jullie het erg naar jullie zin hebben gehad. Gelukkig is het maar 1x per jaar en de rest van het jaar niet. Ik ga nu weer bij komen en zie jullie bij de volgende blog.

Steffanie’s wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s